ماری جوانا و عوارض آن بر بدن

خلاصه این مطلب را در این پادکست گوش دهید:

تاریخچه استفاده از ماری ‌جوانا به هزاران سال قبل بازمی‌گردد. در بسیاری از فرهنگ‌های باستانی، شاهدانه به‌عنوان گیاهی مقدس برای مراسم مذهبی و یا دارویی برای درمان بیماری‌ها استفاده می‌شده است. در چین و هند باستان، شاهدانه برای تسکین درد، افزایش اشتها و درمان بیماری‌هایی نظیر صرع به کار می‌رفت. با گسترش تجارت جهانی، این گیاه به سایر نقاط جهان از جمله اروپا و آمریکا انتقال یافت و مورد توجه قرار گرفت.

ماری‌جوانا در دنیای مدرن کاربردهای متعددی دارد. از یک سو به‌عنوان ماده‌ای تفریحی مورد استفاده قرار می‌گیرد که ممکن است باعث ایجاد وابستگی روانی در برخی افراد شود. از سوی دیگر، در علم پزشکی به‌عنوان درمانی برای کاهش درد مزمن، کنترل تهوع در بیماران سرطانی، کاهش علائم بیماری‌های عصبی مانند ام‌اس و حتی درمان برخی اختلالات روانی مورد بررسی و استفاده قرار گرفته است.

با این حال، تأثیرات منفی مصرف ماری‌جوانا بر سلامتی، به‌ویژه در استفاده‌های غیرمنطقی و طولانی‌مدت، موضوعی قابل توجه است. از جمله این مشکلات می‌توان به اختلال در حافظه کوتاه‌مدت، کاهش تمرکز، افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های روانی مانند افسردگی و اضطراب و همچنین آسیب به سیستم تنفسی اشاره کرد.

یکی از بحث‌های عمده در مورد ماری ‌جوانا، مسئله قانونی بودن آن است. در برخی کشورها، مصرف و تولید ماری‌جوانا به دلایل دارویی و تفریحی قانونی شده است، در حالی که در بسیاری از مناطق دیگر همچنان غیرقانونی است. این مسئله به مباحثی در زمینه اخلاق، بهداشت عمومی و اقتصاد منجر شده است.

طرفداران قانونی شدن معتقدند که این امر می‌تواند منجر به کاهش بازار سیاه، افزایش درآمد دولت از طریق مالیات و همچنین دسترسی بهتر به درمان‌های مبتنی بر شاهدانه شود. از سوی دیگر، مخالفان نگران تأثیرات منفی اجتماعی و فردی مصرف ماری‌جوانا هستند.

تفاوت حشیش و ماری جوانا

حشیش و ماری‌ جوانا دو محصول مختلف هستند که از گیاه شاهدانه به دست می‌آیند و هر دو به دلیل داشتن ترکیبات روان‌گردان مورداستفاده قرار می‌گیرند. باوجود شباهت‌های زیاد، این دو ماده از نظر ترکیب، شکل ظاهری، روش مصرف و اثرات، تفاوت‌های مشخصی دارند که شناخت آن‌ها می‌تواند درک بهتری از کاربردها و تأثیراتشان ارائه دهد.

ماری‌جوانا که اغلب به‌عنوان گُل نیز شناخته می‌شود، از گل‌ها و برگ‌های خشک‌شدهٔ گیاه شاهدانه تهیه می‌شود. این ماده بیشتر به‌صورت خام و طبیعی مورداستفاده قرار می‌گیرد و حاوی میزان بالایی از تتراهیدروکانابینول (THC) است که مسئول ایجاد احساس سرخوشی و تغییرات ادراکی است. ماری‌جوانا معمولاً به‌صورت سیگار پیچیده شده (به نام جوینت) یا با استفاده از دستگاه‌های مخصوص مانند پایپ یا ویپ مصرف می‌شود. تأثیرات مصرف ماری‌جوانا معمولاً کوتاه‌مدت هستند و شامل احساس آرامش، افزایش اشتها، کاهش درد و تغییر در ادراک زمان و مکان می‌شوند.

حشیش، در مقابل، محصولی متراکم‌تر و فراوری‌شده است که از صمغ یا رزین گیاه شاهدانه به دست می‌آید. این ماده معمولاً به‌صورت بلوک‌های جامد یا خمیر عرضه می‌شود و به دلیل غلظت بالای THC ، اثرات قوی‌تری نسبت به ماری‌جوانا دارد. حشیش اغلب از طریق سوزاندن و استنشاق دود یا گاهی به‌صورت خوراکی مصرف می‌شود. یکی از ویژگی‌های بارز حشیش، ماندگاری طولانی‌تر تأثیرات آن بر بدن است که می‌تواند از چند ساعت تا یک روز ادامه یابد.

از نظر اثرات روانی و فیزیکی، هر دو ماده شباهت‌هایی دارند، اما شدت و مدت تأثیرات آن‌ها متفاوت است. مصرف حشیش معمولاً منجر به سرخوشی شدیدتر و تغییرات عمیق‌تری در ادراک می‌شود، درحالی‌که ماری‌جوانا اثرات ملایم‌تری دارد و بیشتر برای استفاده‌های تفریحی یا دارویی موردتوجه قرار می‌گیرد. همچنین، حشیش به دلیل غلظت بالاتر THC، احتمال بیشتری برای ایجاد وابستگی و عوارض جانبی دارد. این عوارض می‌توانند شامل اضطراب، پارانویا، مشکلات حافظه و در موارد شدیدتر، اختلالات روانی باشند.

عوارض ماری جوانا

عوارض ماری ‌جوانا، به‌ویژه در مصرف‌کنندگانی که ممکن است به اختلالات روانی دچار باشند، به‌وضوح مشهود است. بسیاری از مصرف‌کنندگان پس از مصرف، احساس اضطراب و ترس غیرمنطقی یا پارانویا را تجربه می‌کنند. این موضوع به‌ویژه در افرادی که سابقه ژنتیکی بیماری‌هایی مانند اسکیزوفرنی دارند، ممکن است تشدید شود. همچنین، مصرف طولانی‌مدت این ماده ممکن است به بروز علائم افسردگی و کاهش انگیزه در زندگی منجر شود که به این وضعیت، سندروم بی‌انگیزگی اطلاق می‌شود.

علاوه بر عوارض روانی، مصرف ماری ‌جوانا به‌صورت دود نیز تأثیرات منفی بر سیستم تنفسی دارد. استنشاق دود ماری‌جوانا می‌تواند منجر به التهاب مجاری تنفسی، سرفه‌های مزمن و افزایش خطر عفونت‌های ریوی گردد. هرچند شواهدی مبنی بر ارتباط مستقیم ماری‌جوانا با سرطان ریه وجود ندارد، اما مواد شیمیایی موجود در دود آن می‌توانند به بافت‌های تنفسی آسیب برسانند و به مشکلات تنفسی دامن بزنند.

از نظر قانونی، وضعیت ماری ‌جوانا در کشورهای مختلف متفاوت است. در برخی مناطق، استفاده از این ماده برای مصارف دارویی یا تفریحی قانونی شده، درحالی‌که حشیش به دلیل قدرت بالاتر و خطرات بیشتری که برای سوءمصرف دارد، تحت قوانین سخت‌گیرانه‌تری قرار می‌گیرد. این تنوع در قوانین می‌تواند به برداشت‌های متفاوتی از ایمنی و سلامت عمومی منجر شود و نیاز به دانش و آگاهی بیشتری در مورد پیامدهای مصرف این ماده را نمایان می‌سازد.

• اضطراب و پارانویا
• مشکلات تنفسی
• افزایش خطر حمله قلبی
• وابستگی روانی
• کاهش انگیزه و بهره‌وری
• تشدید بیماری‌های روانی
• مشکلات قانونی
• اختلال حافظه و تمرکز

آیا ماری جوانا یا گل اعتیادآور است؟

سؤال درباره اعتیادآور بودن ماری‌ جوانا یا گل یکی از موضوعات بحث‌برانگیز در حوزه پزشکی و اجتماعی است. بسیاری از افراد تصور می‌کنند که ماری‌جوانا نسبت به سایر مواد مخدر اعتیادآور نیست، اما تحقیقات علمی نشان داده‌اند که این ماده می‌تواند منجر به وابستگی روانی و حتی در برخی موارد، وابستگی جسمی شود. درک مفهوم اعتیاد و نحوه تأثیر ماری‌جوانا بر مغز می‌تواند به روشن‌تر شدن این مسئله کمک کند.

اعتیاد حالتی است که در آن فرد به دلیل مصرف مکرر یک ماده، توانایی کنترل استفاده از آن را از دست می‌دهد و با علائم ترک در صورت عدم مصرف مواجه می‌شود. ماری ‌جوانا به دلیل داشتن ترکیب فعال تتراهیدروکانابینول (THC)، بر سیستم پاداش مغز تأثیر می‌گذارد و باعث ترشح دوپامین، ماده‌ای شیمیایی مرتبط با احساس لذت، می‌شود. این فرآیند می‌تواند افراد را به استفاده مکرر از ماری‌جوانا برای تجربه دوباره این حس تشویق کند.

یکی از نشانه‌های وابستگی روانی به ماری ‌جوانا، نیاز به افزایش دوز مصرفی برای دستیابی به همان اثرات اولیه است. این پدیده که به تحمل (Tolerance) معروف است، نشان‌دهنده تغییرات شیمیایی در مغز است. علاوه بر این، افرادی که به ماری‌جوانا وابسته می‌شوند، اغلب زمان زیادی را صرف تهیه، مصرف و بهبودی از اثرات آن می‌کنند و ممکن است در نتیجه آن، فعالیت‌های روزمره، شغلی یا تحصیلی خود را نادیده بگیرند.

تحقیقات نشان می‌دهد که حدود ۹ درصد از افرادی که ماری‌ جوانا مصرف می‌کنند، دچار وابستگی به آن می‌شوند. این درصد در افرادی که مصرف خود را از دوران نوجوانی آغاز می‌کنند، به ۱۷ درصد افزایش می‌یابد و در مصرف‌کنندگان روزانه می‌تواند به ۲۵ تا ۵۰ درصد برسد. وابستگی به ماری‌جوانا ممکن است علائم ترک را نیز به دنبال داشته باشد. این علائم شامل تحریک‌پذیری، بی‌خوابی، کاهش اشتها، اضطراب و افسردگی است که معمولاً چند روز تا دو هفته پس از قطع مصرف بروز می‌کنند.

نحوه مصرف ماری جوانا

ماری‌ جوانا متنوعی مورداستفاده قرار می‌گیرد، شیوه‌های مصرف ماری‌جوانا می‌تواند بر سرعت و شدت تأثیرات آن تأثیرگذار باشد. این شیوه‌ها شامل استنشاق، مصرف خوراکی، استفاده موضعی و بخارکردن هستند. انتخاب روش مناسب مصرف معمولاً به سلیقه شخصی، وضعیت سلامتی و اهداف فرد در استفاده از ماری‌جوانا بستگی دارد.

یکی از متداول‌ترین روش‌های مصرف، استنشاق دود است. در این شیوه، برگ‌ها و گل‌های خشک‌شده گیاه در قالب سیگار که به آن جوینت گفته می‌شود، پیچیده می‌شوند یا در وسایلی مانند پایپ یا بونگ قرار می‌گیرند. پس از روشن‌کردن این مواد، فرد دود را استنشاق می‌کند. این فرایند موجب می‌شود که ترکیب اصلی فعال ماری‌جوانا، یعنی THC، به‌سرعت وارد خون شود و تأثیرات خود را در عرض چند دقیقه نمایان سازد. اما باید توجه داشت که استنشاق دود می‌تواند به سیستم تنفسی آسیب برساند و مشکلاتی نظیر التهاب ریه و سرفه‌های مزمن را به همراه داشته باشد. ازاین‌رو، آگاهی از روش‌های مختلف مصرف و اثرات آن‌ها، برای افرادی که قصد استفاده از ماری‌جوانا را دارند، ضروری است.

روش های ترک ماری جوانا

ترک ماری ‌جوانا برای بسیاری از افراد می‌تواند یک فرایند دشوار باشد، به‌ویژه اگر مصرف این ماده به‌صورت مداوم و برای مدت طولانی انجام شده باشد. برخلاف تصورات رایج، ماری‌جوانا قادر است به وابستگی‌های روانی و در برخی موارد جسمی منجر شود. این وابستگی می‌تواند زمینه‌ساز بروز علائم ناخوشایندی مانند اضطراب، بی‌خوابی و تحریک‌پذیری در افراد شود. با این حال، روش‌های مؤثری برای ترک ماری‌جوانا وجود دارد که می‌توانند به افراد در مدیریت این وابستگی یاری رسانند.

• کاهش تدریجی مصرف
• رفتاردرمانی شناختی
• ورزش منظم
• حمایت اجتماعی
• ایجاد سرگرمی‌های جدید
• مدیریت استرس
• برنامه‌ریزی روزانه
• مشاوره فردی

تست ماری جوانا یا وید چگونه است؟

تست ماری ‌جوانا یا وید یکی از روش‌های رایج برای شناسایی مصرف این ماده در بدن است. این تست‌ها معمولاً به دلایل مختلفی مانند ارزیابی‌های شغلی، نظارت قانونی، بررسی‌های پزشکی یا درمانی انجام می‌شوند. ماده اصلی فعال در ماری‌جوانا که در این تست‌ها شناسایی می‌شود، تتراهیدروکانابینول (THC) و متابولیت‌های آن است. تست‌های ماری‌جوانا به روش‌های مختلفی انجام می‌شوند که هر کدام از دقت و حساسیت خاصی برخوردارند.

یکی از رایج‌ترین روش‌های آزمایش ماری‌ جوانا، آزمایش ادرار است. این روش به دلیل آسانی جمع‌آوری نمونه و توانایی تشخیص مصرف در بازه زمانی چند روز تا چند هفته پس از مصرف، بسیار محبوب است. THC به خودی خود به سرعت از بدن دفع می‌شود، اما متابولیت‌های آن که در چربی ذخیره می‌شوند، می‌توانند تا مدت طولانی‌تری در بدن باقی بمانند. به همین دلیل، افرادی که مصرف مداوم یا سنگین دارند، ممکن است حتی چند هفته پس از قطع مصرف همچنان نتیجه مثبت داشته باشند.

آزمایش خون یکی دیگر از روش‌های شناسایی مصرف ماری‌جوانا است. این روش معمولاً برای شناسایی مصرف اخیر استفاده می‌شود، زیرا THC به سرعت از جریان خون پاک می‌شود. در افراد عادی، THC معمولاً تا چند ساعت پس از مصرف قابل شناسایی است، اما در مصرف‌کنندگان سنگین ممکن است تا چند روز در خون باقی بماند. آزمایش خون به دلیل پیچیدگی و هزینه بالاتر، کمتر از آزمایش ادرار مورد استفاده قرار می‌گیرد.

آزمایش بزاق دهان روشی غیرتهاجمی و سریع برای شناسایی مصرف ماری‌جوانا است. این روش معمولاً برای بررسی مصرف در ۲۴ تا ۴۸ ساعت گذشته مناسب است و در مواردی مانند آزمایش‌های جاده‌ای برای رانندگی تحت تأثیر ماری‌جوانا استفاده می‌شود. آزمایش بزاق به دلیل راحتی جمع‌آوری نمونه و دقت مناسب در شناسایی مصرف اخیر، محبوبیت بیشتری پیدا کرده است.

میزان ماندگاری ماری جوانا در بدن چقدر است؟

ماندگاری ماری ‌جوانا در بدن به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله روش مصرف، میزان و فرکانس مصرف، متابولیسم بدن و نوع آزمایشی که برای شناسایی آن انجام می‌شود. ماده اصلی فعال در ماری‌جوانا، تتراهیدروکانابینول (THC)، به سرعت وارد جریان خون می‌شود و اثرات روان‌گردان آن در عرض چند دقیقه ظاهر می‌شود. با این حال، متابولیت‌های THC در بدن باقی می‌مانند و می‌توانند برای مدت طولانی‌تری شناسایی شوند.

در خون: THC به سرعت در خون گردش می‌کند، اما معمولاً پس از چند ساعت تا یک روز به میزان قابل شناسایی کاهش می‌یابد. برای مصرف‌کنندگان عادی، THC معمولاً تا ۲۴ ساعت در خون قابل شناسایی است، اما در مصرف‌کنندگان مداوم یا سنگین ممکن است تا ۷ روز باقی بماند. آزمایش خون معمولاً برای تشخیص مصرف اخیر استفاده می‌شود، زیرا حساسیت کمتری برای مصرف طولانی‌مدت دارد.

در ادرار: آزمایش ادرار یکی از رایج‌ترین روش‌ها برای شناسایی ماری‌جوانا است و ماندگاری THC در ادرار بسته به الگوی مصرف متفاوت است. در مصرف‌کنندگان تفریحی یا گاه‌به‌گاه، THC معمولاً بین ۳ تا ۷ روز پس از مصرف در ادرار قابل شناسایی است. اما در مصرف‌کنندگان سنگین که به طور مداوم استفاده می‌کنند، این بازه می‌تواند به ۳۰ روز یا حتی بیشتر افزایش یابد. دلیل این ماندگاری طولانی‌تر این است که متابولیت‌های THC در چربی بدن ذخیره می‌شوند و به آرامی از طریق ادرار دفع می‌شوند.

در بزاق: ماندگاری THC در بزاق کوتاه‌تر است و معمولاً تا ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از مصرف قابل شناسایی است. این روش اغلب برای بررسی مصرف اخیر، مانند تست رانندگی تحت تأثیر مواد، استفاده می‌شود. در مصرف‌کنندگان مکرر، این بازه ممکن است کمی طولانی‌تر باشد.

در مو: آزمایش مو یکی از دقیق‌ترین روش‌ها برای تشخیص مصرف ماری ‌جوانا در بازه‌های زمانی طولانی‌مدت است. THC و متابولیت‌های آن می‌توانند در فولیکول‌های مو ذخیره شوند و تا ۹۰ روز یا بیشتر پس از مصرف قابل شناسایی باشند. این روش معمولاً در بررسی‌های خاص مانند ارزیابی‌های شغلی یا قانونی برای تشخیص سابقه مصرف به کار می‌رود.

مقایسه ماری جوانا با سیگار

ماری ‌جوانا و سیگار هر دو مواد رایج برای مصرف هستند، اما تفاوت‌های اساسی در ترکیب، اثرات، خطرات و تأثیرات آن‌ها بر سلامت وجود دارد. مقایسه این دو ماده از جنبه‌های مختلف می‌تواند به درک بهتر مخاطرات و عواقب مصرف هر یک کمک کند.

یکی از تفاوت‌های اصلی، ترکیب ماری‌جوانا و سیگار است. سیگار حاوی توتون و نیکوتین است، در حالی که ماری‌ جوانا عمدتاً حاوی ترکیب فعال تتراهیدروکانابینول (THC) و دیگر کانابینوئیدها می‌باشد. نیکوتین، ماده‌ای اعتیادآور است که در سیگار نقش کلیدی دارد و باعث وابستگی جسمی و روانی می‌شود. از سوی دیگر، ماری‌جوانا ممکن است علائم وابستگی روانی ایجاد کند، اما به طور کلی وابستگی جسمی به نیکوتین ندارد.

یکی از بزرگترین تفاوت‌ها، اثرات روان‌گردانی و تأثیرات بر مغز است. ماری ‌جوانا به دلیل وجود THC، اثرات روان‌گردانی شدیدی دارد که می‌تواند شامل افزایش سرخوشی، کاهش تمرکز، توهم و تغییر در ادراک زمان باشد. در مقابل، سیگار بیشتر بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر می‌گذارد و وابستگی به نیکوتین باعث ایجاد تأثیرات تحریک‌کننده و انرژی‌بخش می‌شود. این تفاوت‌ها منجر به نگرانی‌های متفاوتی در رابطه با خطرات سلامت روانی و جسمی هر یک از این مواد می‌شوند.

تاثیر ماری جوانا بر مغز

ماری‌ جوانا به دلیل محتوای اصلی خود، تتراهیدروکانابینول (THC)، اثرات مختلفی بر مغز و سیستم عصبی دارد. THC به گیرنده‌های کانابینوئید در مغز متصل می‌شود و باعث تغییرات در عملکرد شیمیایی و عصبی می‌شود. این اثرات می‌توانند هم در کوتاه‌مدت و هم در بلندمدت، تأثیرات قابل‌توجهی بر مغز داشته باشند.

در کوتاه‌مدت، ماری ‌جوانا اثرات روان‌گردانی برجسته‌ای دارد. مصرف THC باعث ایجاد تغییرات در ادراک، حافظه، تمرکز و قضاوت می‌شود. افرادی که ماری‌جوانا مصرف می‌کنند ممکن است احساس سرخوشی، افزایش اعتماد به نفس و کاهش تمرکز پیدا کنند. همچنین، در این مرحله، تغییرات در زمان‌سنجی، هماهنگی حرکتی و واکنش‌های حسی رخ می‌دهد. این تغییرات می‌توانند خطر بروز حوادثی مانند تصادفات رانندگی را افزایش دهند، زیرا توانایی ارزیابی و واکنش به موقع را مختل می‌کنند.

اثرات بلندمدت ماری‌ جوانا بر مغز نیز نگران‌کننده است. مطالعات نشان داده‌اند که مصرف مزمن ماری‌جوانا می‌تواند به تغییرات ساختاری و عملکردی مغز منجر شود. یکی از مناطقی که بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرد، هیپوکامپوس است که مسئول حافظه و یادگیری است. مصرف مداوم ماری ‌جوانا می‌تواند منجر به کاهش حجم این ناحیه از مغز شود و به تبع آن، عملکرد حافظه و یادگیری را کاهش دهد. این تغییرات ممکن است به ویژه در جوانانی که در سنین رشد قرار دارند، تأثیر بیشتری داشته باشند.

• کاهش حجم هیپوکامپوس
• کاهش توانایی تصمیم‌گیری
• افزایش خطر ابتلا به اختلالات روان‌پریشی
• اختلالات اضطرابی و افسردگی
• وابستگی روانی

متن انگلیسی:

In 2013, between 128 and 232 million people used cannabis (2.7% to 4.9% of the global population between the ages of 15 and 65). Cannabis is by far the most widely used illicit substance, with the highest use among adults (as of 2018) in Zambia, the United States, Canada, and Nigeria.

ترجمه فارسی:

در سال ۲۰۱۳، بین ۱۲۸ تا ۲۳۲ میلیون نفر از کانابیس استفاده کردند (۲.۷٪ تا ۴.۹٪ از جمعیت جهانی بین ۱۵ تا ۶۵ سال). کانابیس تاکنون پرمصرف‌ترین ماده غیرقانونی است و بیشترین میزان مصرف در بین بزرگسالان (تا سال ۲۰۱۸) در زامبیا، ایالات متحده، کانادا و نیجریه بوده است.

منبع: wikipedia.org

نتیجه گیری و راهنمای مراجعه به پزشک

ماری‌جوانا تأثیرات متنوعی بر مغز دارد که می‌تواند هم در کوتاه‌مدت و هم در بلندمدت مشکلاتی ایجاد کند. مصرف مداوم این ماده می‌تواند باعث کاهش تمرکز، حافظه و توانایی‌های شناختی شود. همچنین، خطر ابتلا به اختلالات روان‌پریشی، اضطراب و افسردگی افزایش می‌یابد، به‌ویژه در جوانانی که مغز آن‌ها در حال رشد است. کوچک شدن هیپوکامپوس و آسیب به قشر پیش‌پیشانی مغز، که مسئول تصمیم‌گیری و قضاوت هستند، از جمله تأثیرات منفی بلندمدت مصرف ماری‌جوانا است.

افرادی که قصد مصرف ماری‌ جوانا دارند یا در حال مصرف هستند، باید از تأثیرات این ماده بر سلامت مغز آگاه باشند. اگر نگرانی‌هایی در مورد تأثیرات ماری‌جوانا بر سلامت ذهنی یا جسمانی خود دارید، مراجعه به پزشک می‌تواند بسیار کمک‌کننده باشد. پزشک می‌تواند اطلاعات دقیق‌تر و مشاوره تخصصی درباره نحوه مدیریت مصرف و کاهش خطرات مرتبط با آن ارائه دهد.

برای افرادی که به دنبال مشاوره فوری یا اطلاعات بیشتر هستند، با مشاوران سایت دکتر فوری در ارتباط باشید. این پلتفرم به شما کمک می‌کند تا با متخصصان پزشکی در ارتباط باشید و به‌صورت آنلاین مشاوره بگیرید. مراجعه به پزشک می‌تواند نگرانی‌های شما را کاهش داده و بهترین روش‌ها برای کاهش یا ترک مصرف ماری‌جوانا را به شما پیشنهاد کند.