دکتر هژبر داودیان

پدرم چند سال پیش همسرش رو از دست داد و بعد از اون یهو شخصیتش عوض شد. پرخاشگر شده بود، به همه شک میکرد، حتی میگفت همسایهها به ما جادو کردن. فکر میکردیم دیوونه شده. خیلی از دکترا گفتن اختلال شخصیت داره ولی درمانی براش نکردن. تا اینکه یکی از آشناها دکتر هژبر داودیان رو معرفی کرد، متخصص اعصاب و روان در شیراز. ایشون بعد از چند جلسه تشخیص دادن که علائم پدرم شبیه اختلال دوقطبی نوع یک هست، نه صرفاً اختلال شخصیت. داروی تثبیت کننده خلق شروع کردن. باورم نمیشد، اما بعد دو ماه پدرم آروم شد، دیگه به کسی بدگمانی نداشت. الان یک ساله دارو مصرف میکنه و به زندگی عادی برگشته. من خودم باورم نمیشد افسردگی بعد از سوگ بتونه اینقدر شدید باشه. دکتر داودیان نه تنها به پدرم، بلکه به کل خانواده مون آرامش داد. از ته قلبم ممنونم ازش.

همیشه فکر میکردم وسواس فقط دست شستن یا مرتب کردن هست تا اینکه خودم مبتلا شدم به فکرهای تکراری مزخرف. هر روز چندین بار یه فکر بیهوده میومد تو مغزم و من نمیتونستم جلوش رو بگیرم. انقدر اذیت شدم که دیگه نتونستم سر کار برم. یکی از همکارا گفت اینا علائم اختلال وسواس فکریه، برو پیش دکتر هژبر داودیان تو شیراز. خدا رو شکر رفتم. ایشون خیلی با دقت تاریخچه گرفتن و تشخیص قطعی دادن. یه دوره داروی ضد وسواس برام نوشت که حدود دو ماه طول کشید تا جواب بده. اون دو ماه سخت بود، ولی دکتر هر جلسه من رو تشویق میکرد که صبور باشم. الان شش ماهه که اون افکار مزاحم ۹۰ درصد کم شدن. برخورد خوبش واقعاً تو اون شرایط سخت به من چسبید. اگر این دکتر نبود، نمیدونم کجا رفته بودم.

من یه تیک عصبی عجیب داشتم، هر چند دقیقه یکبار شونم رو بالا مینداختم. تو جمع که بودم کلی خجالت میکشیدم. مردم فکر میکردن بهشون چشمک میزنم. خودم هم استرس میگرفتم و بدتر میشد. چندتا دکتر رفتم، یکی گفت عادته، یکی گفت حتما سابقه بیماری در خانواده دارین. تا اینکه خواهرم گفت یه دکتر به نام هژبر داودیان تو شیراز هست که متخصص اعصاب و روانه و کلی ازش تعریف کردن. رفتم پیشش. ایشون تشخیص دادن که تیک حرکتی خفیف دارم که با استرس بیشتر میشه. به جای داروی سنگین، یه سری تمرینات رفتاری و ذهن آگاهی برام تجویز کردن. بعد از سه ماه، تیکم تقریباً از بین رفت. حالا گاهی وقتها اگه خیلی خسته باشم یه کم میزنه ولی قابل مقایسه با قبل نیست. توضیح کامل روند درمان رو برام داشت و باعث شد امیدوار بشم. مطبش خیلی منظم و آروم بود.

یادم نمیاد از کی شروع شد، اما هر روز صبح که بیدار میشدم یه ترس عجیب تو وجودم بود. بدون دلیل خاصی قلبم تند میزد، دستام میلرزید، فکر میکردم دارم سکته میکنم. چند بار اورژانس بردم، گفتن قلبت سالمه. تا اینکه یه دکتر داخلی گفت برو پیش متخصص اعصاب و روان. رفتم پیش دکتر هژبر داودیان تو شیراز. بعد از دو جلسه تشخیص دادن که حملات پانیک دارم. برام دارو و تکنیکهای تنفسی تجویز کردن. اوایل باورم نمیشد که با چند تا نفس عمیق بشه کنترلش کرد. ولی الان دو ساله که حملات پانیک رو ندارم. نکته مهم این بود که دکتر داودیان خیلی به من آرامش میداد، هر بار میگفت تو قوی‌تری از این حرفا. نتیجه گرفتن از درمان عالی بود. کاش زودتر رفته بودم پیشش.

پسر نوجوانم یهو منزوی شده بود، از مدرسه انصراف داد، گوشی دستش بود و با کسی حرف نمیزد. من و پدرش حسابی استرس داشتیم. یکی از مشاوران مدرسه گفت شاید افسردگی داره، ببرش پیش روانپزشک. کلی گشتم تا رسیدم به دکتر هژبر داودیان تو شیراز. اولین جلسه که رفتیم، ایشون باپسرم خیلی دوستانه حرف زد، اصلاً حالت بازجویی نداشت. چند جلسه تشخیص دادن که اختلال سازگاری با استرس داره نه افسردگی عمده. کار گروهی و جلسات خانواده درمانی براش تجویز کردن. بدون دارو، بعد دو ماه پسرم دوباره برگشت به مدرسه. الان حتی نمرهاشم خوب شده. برخورد خوب دکتر داودیان باعث شد پسرم بهش اعتماد کنه. من تا آخر عمر ممنونش هستم.

حدود سه سال بود که شبها نمیتونستم بخوابم، هر کاری میکردم بی‌فایده. فکر و خیال زیاد، تا صبح پشت پا میزدم و روز بعدش حس میکردم دارم از پا درمیام. چند دکتر عمومی رفتم قرص خواب آور دادن اما خوب نشدم. یکی از دوستانم گفت شاید نیاز به متخصص داری، برو پیش دکتر هژبر داودیان تو شیراز که متخصص اعصاب و روان هست. رفتم مطبش. خیلی خونسرد و با حوصله حرفام رو گوش داد. تشخیص داد که اختلال اضطراب منتشر دارم و بیخوابی از عوارضشه. یه دوره داروی ضد اضطراب تجویز کرد که خیلی سبک بود ولی جواب داد. بعد یک ماه خوابم منظم شد. آرامشی که ایشون بهم دادن واقعاً باورنکردنی بود. نظم مطبش هم خوب بود، سر نوبت رفتم داخل.

من سال‌ها عوارض جانبیِ ناشی از درمان‌های نامناسب قبلی را تجربه کرده بودم؛ داروهایی که بدون توضیح کافی تجویز شده بودند و باعث شده بودند هم خلق‌ام بهم بریزد و هم خواب‌ام مشکل پیدا کند. وقتی با دکتر داودیان آشنا شدم، اولین تفاوت این بود که ایشان وقت می‌گذاشتند و به سابقه دارویی من با دقت گوش کردند. بعد از یک بازبینی کامل، برنامه‌ی تدریجی برای تغییر داروها و حمایت روان‌درمانی آغاز شد. هر بار که دوز یا دارویی تغییر می‌کرد، دکتر درباره‌ی علت و نتایج احتمالی توضیح می‌داد و پیگیری کوتاه‌مدت تنظیم می‌شد تا عوارض به حداقل برسد. نتیجه این رویکردِ محافظه‌کارانه اما آگاهانه این شد که هم علائم من کنترل شد و هم کیفیت زندگی‌ام بازگشت. مهم‌تر از همه، اعتماد به درمان دوباره به من بازگشت. مطب و نوبت‌دهی از طریق دکتر فوری کار ما را راحت کرد تا پیگیری‌ها منظم باشند.

من مدت‌ها با ترس‌های پراکنده و حملات پانیک مواجه بودم؛ گاهی شب‌ها بدون دلیل خاصی احساس خفگی و اضطراب شدید می‌کردم. این تجربه واقعا ترسناک بود و باعث شده بود حتی از خانه بیرون رفتن هم دشوار شود. وقتی به دکتر داودیان مراجعه کردم، با آغوش باز و صداقت برخورد کردند. بعد از تشخیص حملات پانیک همراه با اضطرابِ عمومی، دکتر برنامه‌ای دوخطی پیشنهاد دادند: درمان دارویی موقت برای کنترل حملات حاد و در کنار آن آموزش تکنیک‌های تنفس و مواجهه تدریجی. چیزی که برای من حیاتی بود، یاد گرفتن ابزارهای عملی برای کنترل حمله بود نه فقط دارو. دکتر صبورانه گام‌های کوچک را با من قدم زد و من را تشویق کرد که پیشرفت‌های کوچک را هم بپذیرم. حالا که چند ماه گذشته، حملات خیلی کاهش پیدا کرده و کیفیت زندگی‌ام به طرز محسوسی بهتر شده است. احساس امنیت و اعتماد به نفس من بیشتر شده و این به خانواده‌ام هم کمک کرده تا بهتر از من حمایت کنند.

من به خاطر مشکل بی‌خوابی مزمن و تغییر خلق که روی کارم تأثیر می‌گذاشت، مراجعه کردم. قبل از مراجعه، خوابم پراکنده و سطح انرژی‌ام پایین بود و به‌شدت از داروهای مختلف که قبلا امتحان کرده بودم خسته شده بودم. دکتر داودیان ابتدا عوامل محیطی، دارویی و روان‌شناختی را به دقت بررسی کردند؛ برایم برنامه‌ای ترکیبی نوشتند: تنظیم بهداشت خواب، تغییراتی در سبک زندگی و دارویی با دوز کمی متفاوت از آنچه قبلاً مصرف می‌کردم. مهم‌ترین نکته برای من این بود که دکتر توضیح می‌دادند چه تغییراتی را انتظار داشته باشم و چرا. از اینکه مجبور نبودم نسخه را کورکورانه پیگیری کنم خیلی خوشحال شدم؛ همیشه فضای گفت‌وگو برای اصلاح وجود داشت. ظرف چند هفته کیفیت خوابم بهتر شد و تمرکز شغلی‌ام برگشت. ارتباط با مطب از طریق دکتر فوری راحت بود و این باعث شد پیگیری‌هایمان منظم انجام شود.

همسرم مبتلا به یک دوره‌ی شیدایی شده بود و وضعیت کار، خواب و روابط‌مان به هم ریخته بود. دنبال دکتری می‌گشتیم که هم در دارودرمانی ماهر باشد و هم خانواده را در جریان روند درمان قرار دهد. دکتر داودیان وقتی ما را دیدند، آرامش و تمرکز خاصی داشتند؛ ابتدا وضعیت را به تفصیل بررسی کردند، سپس یک برنامه درمانی بلندمدت با هدف جلوگیری از بازگشت بحران نوشتند. برای ما که خانواده بودیم، آموزش‌هایی درباره‌ی نشانه‌های هشداردهنده و نحوه‌ی حمایت بدون تشدید شرایط داده شد — این آموزش‌ها واقعاً کمک‌کننده بود. بعد از شروع درمان، ثبات نسبی به زندگی‌مان برگشت؛ رفتارهای همسرم قابل پیش‌بینی‌تر شد و ما یاد گرفتیم چگونه زمان‌بندی دارو و پیگیری‌های دوره‌ای را مدیریت کنیم. دکتر با دید انسانی و صبوری با ما برخورد کردند و همیشه پاسخگوی سوالات‌مان بودند. اگرچه مسیر درمان زمان‌بر بود، اما روش منطقی و منظم دکتر باعث شد احساس کنیم در یک تیم قدرتمند هستیم.

من حدود یک سال با اضطراب اجتماعی دست و پنجه نرم می‌کردم؛ موقعیت‌هایی که قبلاً عادی بود مثل صحبت کردن در محل کار یا حضور در جمع‌های خانوادگی برایم سخت شده بود. قبل از مراجعه به دکتر داودیان، چند روش خوددرمانی امتحان کردم که نتیجه نداد. تجربه‌ی من با ایشان از همان جلسه‌ی اول متفاوت بود: نه فقط به علائم نگاه کردند، بلکه درباره‌ی موقعیت‌های خاصی که باعث اضطرابم می‌شدند مثال خواستند و با هم سناریوها را بازسازی کردیم. دکتر ترکیبی از دارو با شروع آهسته و تمرینات مواجهه‌ای تدریجی پیشنهاد دادند. نکته‌ای که برایم مهم بود، پیگیری منظم و تغییرات منطقی در دوز دارو بود — نه تعویض‌های مکرر که آدم را نگران کند. بعد از چند ماه، اعتماد به نفسِ من در موقعیت‌های اجتماعی خیلی بهتر شد؛ هنوز هم اضطراب دارم اما یاد گرفته‌ام چطور مدیریتش کنم. برخورد دکتر کاملاً قابل‌اعتماد و همراه بود و همیشه فضایی فراهم کردند که درباره‌ی نگرانی‌هایم صادقانه صحبت کنم. نوبت‌ها از طریق دکتر فوری سریع برنامه‌ریزی شد و مدیریت زمان مطب منظم بود.

اولین بار وقتی به مطب دکتر هژبر داودیان مراجعه کردم، تقریباً از همه چیز خسته و بی‌انگیزه بودم. ماه‌ها احساس کُندی، اختلال خواب و نداشتن انرژی داشتم؛ قبلاً چندین بار به دوستان و خانواده گفته بودم که «حالم خوب نیست»، اما هیچ‌کس متوجه شدت قضیه نشده بود. در جلسه‌ی اولیه دکتر با صبر و دقت همه‌ی سوابق را پرسیدند، نه فقط علائم! بعد از چند ارزیابی دقیق، تشخیص افسردگی مزمن مطرح شد و برنامه‌ریزی کردند: ترکیبی از دارو با دوز محافظه‌کارانه و تمرینات رفتاری کوچک برای شروع. چیزی که من را واقعاً آرام کرد این بود که دکتر توضیح داد چرا هر دارو لازم است و چه تغییراتی ممکن است ایجاد کند بدون اینکه عجله‌ای برای تغییر دارو داشته باشند. طی سه هفته خوابم بهتر شد و انرژی‌ام کم‌کم برگشت. مهم‌تر از همه، دکتر به من یاد داد که انتظار «یک شبه خوب شدن» منطقی نیست و قدم‌های کوچک هم ارزش دارند. برخورد ایشان انسانی و بدون قضاوت بود؛ همان چیزی که در چنین شرایطی بسیار نیاز داشتم. نوبت‌گیری هم از طریق سایت دکتر فوری راحت بود و یادآوری جلسه هم کمک کرد سر وقت بروم. واقعاً ممنونم از دکتر که همراه و واقع‌بین بودند.