دکتر محمودرضا پولادی

سالها بود که به خاطر وسواس فکری عذاب میکشیدم. مدام یه فکر مزاحم میومد که دستام کثیفه، هر روز یه ساعت دستامو میشستم تا زخم میشد. چند روانشناس رفتم، فایده نداشت. خجالت میکشیدم برم روانپزشک. تا اینکه همسرم یه شب با اصرار بردم پیش دکتر محمودرضا پولادی تو شیراز. ایشون خیلی محترمانه و بدون اینکه تحقیرم کنه، تشخیص داد که OCD شدید دارم. یه داروی ضد وسواس با دوز بالا و جلسات مواجهه درمانی تجویز کرد. اولش سخته، ولی بعد شش ماه، دیگه دستام رو بیست بار نمیشورم. الآن میتونم دست بدم به مردم بدون اینکه دیوانه شم. چیزی که برام عجیب بود این بود که آقای دکتر حتی یه بار هم لبخند تمسخرآمیز نزد. آرامش دادن به یک بیمار وسواس واقعاً هنر میخواد. خدا خیرش بده.

من توی کارم خیلی استرس دارم، مدیر فروشم. چند سالی میشد که عصبانیتم خیلی بد شده بود، سر کوچکترین چیز فریاد میزدم و بعدش پشیمون میشدم. زندگیم داشت از هم میپاشید. یه شب بعد از یه دعوای شدید با همسرم، خودم تصمیم گرفتم برم پیش دکتر محمودرضا پولادی، متخصص اعصاب و روان تو شیراز. رفتم. بعد از چند جلسه، فهمیدن که من اختلال کنترل خشم دارم همراه با کمی افسردگی پنهان. یه داروی تثبیت کننده خلق و جلسات مدیریت استرس برام گذاشتن. بعد چهار ماه، دیگه اون طوفانهای عصبی رو ندارم. همسرم خودش میگه آدم دیگری شدی. اینکه دکتر پولادی بدون قضاوت به من گوش داد و کمکم کرد، واجب فراموشیه. نظم مطب و نوبت دهیش هم عالی بود، همیشه سر وقت پذیرش میکردن.

مادرم بعد از فوت پدرم دچار افسردگی شدید شد. هشت ماه بود از اتاقش بیرون نمیومد، غذا نمیخورد، فقط گریه میکرد. دکتر قبلی براش فلوکستین نوشته بود ولی جواب نداد. یه روز خواهرم گفت بیا ببریمش پیش دکتر محمودرضا پولادی تو شیراز. رفتم. آقای دکتر اول خیلی آروم با مادرم حرف زد، بعد با من. گفت داروی مادرت باید عوض بشه و حتماً جلسات روان درمانی هم نیاز داره. ترکیب دو تا دارو و جلسات هفتگی رو شروع کردیم. باور کردنی نیست ولی بعد دو ماه، مادرم دوباره لبخند زد. الآن یک ساله که داره زندگی عادی میکنه، حتی توی خونه هم مهمونی میگیره. نتیجه گرفتن از درمان رو که میبینم، هر کی مشکل روانی داره میفرستم پیش دکتر پولادی. ایشون واقعاً به مادرم زندگی دوباره داد.

خودم سه سال پیش دچار حمله پانیک شدم. یهو تو خیابون ضربان قلبم بالا میرفت، عرق سرد میزدم، فکر میکردم دارم سکته میکنم. چندبار اورژانس بردم، گفتن قلبت سالم هست. چند دکتر روانپزشک رفتم، یکی گفت شخصیت مضطرب داری و آرامبخش داد که وابسته شدم. تا اینکه یکی از پرستارا دکتر محمودرضا پولادی رو معرفی کرد. رفتم شیراز پیشش. ایشون خیلی دقیق به حرفام گوش داد، گفت تو اختلال پانیک داری و داروی قبلیت اشتباه بوده. یه دوره درمان ترکیبی دارو و CBT برام چید. بعد چهار ماه، حملات پانیک م تموم شد. الآن یه ساله که حتی یه قرص هم نمیخورم. توضیح کامل روند درمان و آرامشی که دکتر پولادی به من داد، انگار دوباره متولد شدم. راستی مطبش خیلی مرتب و منظم بود.

پسر نوجوانم یهو منزوی شده بود، از درس افتاده بود و مدام میگفت حالم خوب نیست. مدرسه گفتن شاید افسردگی داره. چندتا روانشناس رفتیم ولی خوب نشد. یه روز یکی از اقوام که پزشکه گفت ببرش پیش دکتر محمودرضا پولادی تو شیراز، ایشون متخصص اعصاب و روانه و با نوجوانا خیلی خوب کار میکنه. رفتم. آقای دکتر خیلی خودمونی با پسرم حرف زد، اصلاً حالت رسمی نداشت. تشخیص داد که وسواس فکری - عملی خفیف داره همراه با افسردگی. یه داروی SSRI با دوز کم شروع کرد و جلسات رفتاری. بعد سه ماه، پسرم دوباره برگشت به روال عادی. الآن هم داره درسش رو میخونه و با دوستاش ارتباط داره. تشخیص دقیق دکتر پولادی باعث شد ما ماهها بیهوده وقت تلف نکنیم. ممنونم ازش.

حدود دو سال بود که بیخوابی شدید گرفتم، شبها تا صبح پلک روی هم نمیذاشتم. هر قرص خوابی که دکترا دادن، یا جواب نمیداد یا روز بعد من رو مثل مرده راه مینداخت. تا اینکه یکی از دوستان گفت برو پیش دکتر محمودرضا پولادی تو شیراز، متخصص اعصاب و روانه. رفتم مطبش. برخلاف بقیه که فقط نسخه مینوشتن، آقای دکتر کلی نشست باهام حرف زد، از استرس کارم و مشکلات خانوادگی پرسید. فهمیدن که بیخوابی من ریشه در اضطراب فراگیر داره. به جای قرص خواب قوی، یه ضدافسردگی خفیف و چندتا تکنیک آرامش بخشی تجویز کردن. الان شش ماهه که شبها راحت میخوابم و روزها هم خوابآلود نیستم. برخورد خوبش واقعاً اعصاب منو آروم کرد. نظم مطبشونم عالیه.

من برای یک بحران روانی موقتی و احساس بی‌ثباتی به دکتر پولادی مراجعه کردم. چیزی که در ملاقات اولیه قابل‌توجه بود، نظم و ساختارِ ویزیت بود؛ ایشان مسائل را دسته‌بندی کردند، اولویت‌ها را مشخص نمودند و برنامهٔ کوتاه‌مدت و بلندمدتی ارائه دادند. در طول چند ماه پیگیری، هم دارودرمانی و هم تمرینات رفتاری داشتیم و هر بار که سوال یا نگرانی‌ای داشتم، دکتر با حوصله پاسخ می‌دادند. این پیگیری منظم و نظم در برنامه‌ریزی، باعث شد من نه‌تنها به وضعیت قبلی برگردم، بلکه ابزارهایی برای مقابلهٔ بهتر با چالش‌های آینده بیاموزم. برای هر کسی که دنبال ترکیبِ علم و رفتار انسانی در درمان روانی است، تجربهٔ مرا مثبت توصیف می‌کنم.

وسواس من سال‌ها کیفیت زندگی‌ام را تحت‌تأثیر قرار داده بود؛ کارهای روزانه‌ام ساعت‌ها طول می‌کشید و خستگی زیادی داشتم. دکتر پولادی بعد از ارزیابی دقیق، جلسات درمان شناختی-رفتاری (CBT) را همراه با دارودرمانی پیشنهاد دادند. از همان جلسات اول، روش‌های عملی برای مدیریت فکر مزاحم و رفتارهای اجباری را یاد گرفتم؛ تمرین‌هایی که باید روزانه تکرار می‌کردم و دکتر مدام پیشرفتم را بررسی می‌کرد. روند درمان طول کشید اما تغییرات ملموس بود: زمانِ صرف‌شده برای رفتارهای وسواسی کمتر شد و احساس آزادی بیشتری پیدا کردم. مهم‌ترین نکته این بود که دکتر همیشه با دقت مرا همراهی می‌کرد و نه سرزنش می‌کرد و نه عجله‌ای داشت؛ همین رویکرد توانمند‌کننده کمک کرد که درمان ادامه یابد.

من برای ترک مصرف مواد مخدر مراجعه کردم؛ تجربهٔ قبلی مرا از مراجعه مأیوس کرده بود چون راهنمایی‌های قبلی سطحی و بدون برنامه بودند. دکتر پولادی ابتدا یک ارزیابی جامع انجام داد و سپس یک برنامهٔ مرحله‌ای شامل حمایت‌های روانی، تعدیل دارویی و ارجاع به گروه‌های حمایتی ارائه داد. چیزی که برایم موثر بود، تاکید بر بازتوانی رفتارها و آموزش مهارت‌های مقابله‌ای بود؛ نه فقط قطع مصرف کوتاه‌مدت. در کنار آن، پیگیری منظم و برخورد بدون قضاوتِ دکتر باعث شد احساس امنیتم برای ادامهٔ مسیر بیشتر شود. بعد از چند ماه، نه تنها توانستم مصرف را قطع کنم، بلکه یاد گرفتم چگونه در برابر وسوسه‌ها مقاومت کنم و زندگی روزمره‌ام را بازسازی کنم.

خواهرم مبتلا به اختلال دوقطبی است و سال‌ها نوسانات خلقی شدید داشت که زندگی روزمره را مختل کرده بود. از زمانی که تحت نظر دکتر پولادی آمد، ترکیبی از درمان دارویی منظم و آموزش خانواده شروع شد. دکتر با دقت وضعیت خلقی و الگوهای خواب را بررسی کرد و داروها را به‌گونه‌ای تنظیم نمود که ثبات بیشتری ایجاد شود. علاوه بر دارو، جلسات آموزشی برای ما به‌عنوان خانواده برگزار شد تا بدانیم چه علائم هشداری را بگیریم و چگونه واکنش مناسبی نشان دهیم. این همراهیِ تیمی باعث شد شرایط خواهرم پایدارتر شود و کمتر نیاز به بستری اورژانسی داشته باشیم. برخورد محترمانه و پیگیری مستمر دکتر از نظر ما بسیار ارزشمند بود.

من تجربهٔ حملات پانیک داشتم؛ زمانی که نفس کم می‌آوردم و فکر می‌کردم دارم می‌میرم. این تجربه برایم وحشتناک بود و در پی آن از خروج از خانه می‌ترسیدم. دکتر پولادی در اولین جلسه با آرامشی مثال‌زدنی توضیح داد که پانیک چیست و چه اتفاقاتی در بدن می‌افتد. سپس یک برنامهٔ فوری برای کنترل حملات با ترکیبی از داروهای کوتاه‌مدت و تکنیک‌های تنفسی و رفتاری ارائه دادند. نکتهٔ مهم این بود که ایشان فقط دارو نداد؛ به من آموزش داد چگونه در لحظهٔ حمله واکنش نشان دهم و چه تمریناتی را روزانه انجام دهم تا شدت حملات کاهش یابد. تدریجی که می‌گذشت، حملات کمتر و کم‌اهمیت‌تر شدند و ترسِ ترک خانه خودش به مرور فروکش کرد. امروز با ابزارهایی که یاد گرفته‌ام، بهتر می‌توانم حملات را مدیریت کنم و این به من استقلال بیشتری داده است.

من سال‌ها با حسِ غم و کاهش اشتیاق نسبت به زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کردم؛ داروهای مختلفی را امتحان کرده بودم اما یا عوارض جانبی اذیتم می‌کرد یا تاثیری ماندگار نداشت. وقتی به مطب دکتر پولادی مراجعه کردم، اولین چیزی که برایم قابل‌توجه بود زمان کافی‌ای بود که برای شرح‌حال گذاشتند. نه این‌که فقط سوالات کلی بپرسند، بلکه دربارهٔ الگوهای خواب، کار، روابط بین‌فردی و حتی خاطرات مهم زندگی پرسیدند. چیزهایی که قبلاً برای هیچ‌کس مهم به نظر نرسیده بود. بعد از بررسی دقیق، یک برنامهٔ ترکیبی از دارو و جلسات روان‌درمانی پیشنهاد شد؛ دارویی که به‌تدریج دوز آن تنظیم شد تا عوارض کاهش یابد. چیزی که برای من تعیین‌کننده بود، پیگیری مرتب و توضیحات ساده و قابل‌فهم ایشان دربارهٔ اینکه چه انتظاری از داروها و درمان داشته باشم. بعد از چند ماه، سطح انرژی‌ام بهتر شد و حس می‌کنم دوباره می‌توانم از زندگی لذت ببرم. رفتار مهربان و صبور دکتر هم به من کمک کرد که درمان را ادامه دهم. نوبت‌گیری از طریق «دکتر فوری» هم روند را ساده کرده بود.